7.12.18

Despois de tanto tirar...

Resultado de imaxes para amistad rota


Nestes últimos meses sufrín un cúmulo de acontecementos que me fixeron abrir os ollos e darme conta de que vivía con eles constantemente pechados, sempre crendo e confiando en quen tiña ao meu lado pero sen pararme a pensar que quizais esa xente me facía máis mal que ben.
Non quero dicir que esta amizada me fixo mal desde o principio, porque sería mentir por rancor. Con esta xente pasei quizais os meus mellores momentos da carreira. Rin, chorei, enfadeime, tomei cañas, cafés, pasei tardes e noites, traballei, desespereime e desenfadeime despois porque lles quería moitísimo.
Pero a xente equivócase. E chegou un punto que as súas mentiras e enganos superaban un libro de ciencia ficción. E catro anos de amizade víronse rompidos por varias puñaladas polas costas que sentín como se me estiveran a romper a alma. Porque cando te fan dano e segues querendo a unha persoa.. é complicado ser fría e dicir “ata aquí”. Porque non te acabas de crer que esa quen sabe todo de ti, a quen apoiastes e te apoiou, a quen non deixaches soa nos peores momentos, con quen te abriches... agora está defendendo a quen te fai dano a ti. E se ademais aproveita para dicirche que non fuches unha boa amiga, senón unha que quere facerse a vítima sempre para conseguir as cousas... un dano tan grande, se chega a curar, tarda moitísimo. E as feridas a corazón aberto a veces son mortais. Tan mortais que non deixo de preguntarme se de verdade son esa clase de persoa que me din, ese monstro que só quere por conveniencia, que só se preocupa cando quere algo para ela, que engana aos demais e os deixa tirados cando a precisan. E é horrible culpabilizarse por algo que alguén che quere facer crer, co dano fresco dos golpes que che acaban de dar. E tamén é horrible querer perdoar pero ter que ser fría e dicir “non”, porque sabes que seguirá sendo igual e as cousas boas que esa persoa che aportaba... xa non van volver.
A veces as amigas acaban sendo unha ferida aberta que cura recordando os bos momentos e intentando esquecer os malos, pero tendo sempre presente que non podes deixar que volva pasar.