13.4.17

La sombra del viento.


Levo moitísimo tempo sen escribir, pero iso é porque estou inmersa nun mundo que tamén me relaxa. Levo un tempo lendo “La Sombra del Viento”, de Zafón, e cando aínda non chegara á metade xa se convertera no meu libro favorito. Ademais, estou relendo “Marina”, del mesmo. E sabedes cando no teu cuarto se forma unha burbulla na que só estás ti e unha historia? Onde os acontecementos pasan por diante de ti e os vives como se ti foses unha das personaxes? E saes de alí e paréceche que pasou moito tempo, pero en realidade tan só levas unhas horas aí dentro. 
Creo que o fago inconscientemente, porque calquera cousa é menos dura que a vida fóra deste mundo.  

4 comentarios:

  1. A mi tambien me gusta mucho leer, y como dices, a veces nos identificamos con el personaje y nos ponemos en su piel.
    Creo que has hecho muy bien con "La sombra del viento" ;)
    Un gustazo pasar por tu blog.
    Un beso Rm :)

    ResponderEliminar
  2. Me gusta el titulo "La sombra del viento", seguro que debe estar muy bien.

    Un placer volver a leerte.

    Besos.

    ResponderEliminar
  3. A mi también me gustó mucho, sin duda, es uno de los pocos libros que recuerdo y de los que más me marcó. :)

    ResponderEliminar
  4. Alégrome de que saques tempo para ler, sen dúbida é o noso mellor legado, eu ando as voltas con outro libro "Al sur de Granada" pois estos días tiven a sorte de visitar esas terras. Bicos.

    ResponderEliminar

Grazas!

Os que me seguen